Fazla Uzaklaşmış Olamam

her akşam adım korkak ve yanlışçağrılıyor şehrin belermiş hunharınaiyi ya  daha bozgun bir yüze benziyorum her çağrıdaen aşağılık yenilmişiyim ne de olsa tarihinyenilip duruyorum,birbirinin uzaklığına taşınan kentlerdesanki ayağı kırık bir kısrağı durmadan öpüyorum çarşılara benzeyen onca şeyin arasındaşu kasığıma kaypakça yerleşen çürük;işte gözlerimde gözlerimde ve gözlerimin uzak Cezayirindebilmem nesi felçli bir menekşenin ah bu nasıl tahrik nasıl uzaktave Cezayirde olan bir ne güzelsin!