Adem Yalnızlığı

ey ateş ve bir hayli keskin alın şiirimbil, ışığı dinmiş geçmişimin çoktanbil ki değişmez artık yüzümün rengigör, adı hasret olan göz rengimlegör ki çocukça bakışlarımlaanla, yaşamadığım özlemden dahi hesaba çekiyorum kendimianla ki en ilkel kelimelerimlegiz bir yangın yeri gecelerimden ağrılarımla ölen tenimive hiç aymayan sabahların Lazarus emekleyişimisuskunluğumla örtüyorum