Kara Irmak

ben senin evinin içiyim ben senin göğünün harıyımdüşmüş bir ömrün doğusu su geçitlerine vuranolur bu hepkuş sürüleri ve ırmaklar geçerdağı yürüyen köylerden, kışlalardansobası devrilmiş odalardan ben senin ağacının darıyımyaprak yaprak oğul göze düşennice dolandım yeryüzündeseni buldumyaşam bizi başka dağlara çekendebir ömür bir cana har durandasenin kara bir ırmağa doğrulan dizlerineserdim hırkamı ve kuruldum ben senin evinin içiyimbahar geldi toprağa vurdu sen uyurkennice perde, nice güneş görmemiş odauzattım saçlarımı mezarına nineminkardeş diye bir mektup sılaya varanda ben bazı büyüdüm kuş dolu bir evdefatma’nın kızıl saçları yedi kuyu dibinde