Kendi ve Siyah

Yalnızdım. İçe doğru bir burguyla bungun sabahların meltemini taşıdımYüksünüp nar çiçeklerine içlendiğim münhaldi. Zira hüzünler içinde bin haldim.Yazgım tereddütler ve terler içinde uyanmaktı mevsimeRüyaları çözmek değil rüyada ölmekti bütün hevesimAnd içip ömrümün çürüyen yerlerinde yeşerecek her şeyeÖmrümden çalıp yüreğimde yer açtımO yüzden artık büsbütün umarsız ve yersizimEvet hala bir nehir ve bir yıldız saklı tutuyorum kendim içinBir nehir ve bir yıldız halaBir tutamak nedir bilemezsemÖlüm endişesi nasıl silinirVe nasıl başlar ölüm neşesi