Hırpalanmış Duygular Müzesi

Ne de çok hayallerin vardı değil mi? Sevecektin, sevilecektin, cüzdanında onun resmini taşıyacaktın, uyumadan en son mesajı hep ona yollayacaktın, sabah ilk uyandığında onun yüzünü hayal edecektin, şarkılar söyleyerek çıkacaktın evden, önüne gelene “günaydın efendim, ben çok aşığım bu sıralar, affedin…” diyecektin. Cebinde iki sinema bileti ile onu bir bankta oturup seni beklerken bulacaktın, gözlerini kapatıp kim olduğunu soracaktın, sonra sinemada o filmi sen de onu seyredecektin. Elleri üşüse kendi cebinde ısıtacaktın, kapını çalsa, ona ıhlamur kaynatacaktın, koltukta onunla sevişecektin, sadece soyunmasına değil seviştikten sonra giyinmesine de yardım edecektin. Ne çok hayallerin vardı değil mi ve sen şimdi ne kadar da hayalsin.