Dışım Ala Bahar İçim Zemheri

Gönül dergâhına uğrarsa yolunNe yaprak dökülür ne gül incinirKem sözden ayrılıp şakırsa dilinNe kötülük olur ne kul incinirOlmadık meyveyi taşlama düşerDostluk kazanında sevgiler pişerMutluluk dediğin boyunu aşarNe küskünlük olur ne dil incinirHakkın huzurunda divan durursanYaradan aşkına hesap görürsenŞu evrene bakıp kendin bilirsenNe gözyaşın olur ne hal incinirNefreti kaldırıp sevgiler eksenÖlümsüz ağacı bahçene diksenKaldırıp gözlüğü hep aynı baksanNe kötülük olur ne yol incinirDünya servetinde olmasın gözünKulları incitip kırmasın sözünMutluluk türküsü çalarsa sazınNe kasnak kırılır ne tel incinirFikirden fikire dolaşıp dursanHerkesi kendinle eş değer görsenYaradan aşkına halini sorsanNe soğuklar eser ne yel incinirMerhamet kapısı açılsa dostaNe ağrılar kalır ne de bir hastaYaradan yaratmış gizlidir ustaNe beli bükülür ne el incinirHoşgörü mutluluk muradın alsınKirletme dünyayı tertemiz kalsınÖlürse İsmet’im böylece ölsünNe musalla kırılır ne sal incinir