Şubat

ŞUBATBir tenin coğrafyasında Şubat gibi soğuyorumKuşlar geçiyor bakışlarımdan Donmaya kanatlarımdan başlıyorum Vagon vagon çoğalan yalnızlığımHiç bir durakta durmuyorVe ne zaman ki seni ansamIçimden boş bir tren kalkıyorHer sevdanın bir hüznüVardır diye yattığım raylardanEzik kalkıyor ruhumYudum yudum içtiğim aşk Gözlerimde oluk oluk donuyorAğlamaklı bir şehri fırtına sarıyor sonra Tenimde kaldırım yalnızlığı bir soğuk Erimiyor düşen karlarKar altında bir düş baharı bekliyorBahar ise düşlerde kaldı Ve düşler bir ölüyü diriltmiyor…Yasin ALTUNBAY