Adem'in Kekliği ve Chopin

Galeri denilen yer üç tane salon. Biz birinin işini bitirince gidiyoruz.Haftaya kalmadan diğer salon için çağırıyorlar. İş kolay, hem demakara yapıyoruz. Hasan’la tıkır mıkır çalışıyoruz. İşte böyle çalışırkenben O’nu gördüm.Beyaz bir elbise giymiş, boynuna kırmızı bir şey sarılı,yürümüyor, sanki uçuyor. Geldi salonun en dibindeki resme bakmayabaşladı. O resme bakıyor, ben O’na bakıyorum. Ne kadar baktıkbilmiyorum, Hasan gelip koluma vurdu.– Bora Bey seni çağırıyor.“Geliyorum,” deyip kafamı çevirdim ki, O gidiyor.Yozgat’tan Ankara’ya gidenler, Ankara’dan Yozgat’a dönenler…Böcüklü saksılar, hayırlı kısmetler, Pabrikalar, yevmiya hesabı yapanırgatlar, usul aksak evlerine varanlar, perzulaya yumulanlar, kalbi taşolanlar, dudakları kıpır kıpır diyeşet okuyanlar, essahlı konuşanlar… Oyoyy Doktur melhamı yok mu bunun?Bozkırda Altmışaltı’yla tanıdığımız, iyimser ve insancıl Mustafa Çiftcidünyasının ilk örnekleri. Adem’in Kekliği ve Chopin, Çiftci’nin ilk hikâyekitabı…