Günlerden Bir Gün

Gözlerini açtı. Çerçevesi pirinçten. Ayaklı. Büyük bir boy aynasının karşısındaydı yine. Ve çırılçıplaktı. Bu aynanın karşısına nasıl geldiğini, nasıl böyle çırılçıplak soyunduğunu hatırlamıyordu her zamanki gibi. Zifiri karanlıktı onun için bu aynanın karşısına geçmeden önceki süreç. Ne yapıyor oluyordu bu aynanın karşısına geçmeden önce acaba? Giyinikken mi soyunuyordu? Yoksa soyunmuş bir halde banyo yapmaya hazırlanırken mi aynanın içindeydi. Hepsi muamma. Hepsi çok büyük bir soru işareti kafasında. Yalnız emin olduğu tek bir şey vardı şu ana ilişkin. İçinde bulunduğu çıplaklık sevişme öncesinin çıplaklığı değildi. Genelde evde tek oluyor, onun bu görünmez örtülere sarınmış mahremi çıplaklığına sadece çerçevesi pirinçten, ayaklı, büyük bir boy aynası tanık oluyordu.