Unutulmasın Diye Bir Gazetecinin Not Defterindeki İsimsiz Kahramanlar

“Birkaç düzine sevdalı kimsenin düşünmediği ve akledemediği bir dönemde hasret ve vicdan mülahazalarına takılmadan, “gurbet” ve “yad eller” demeden, gönüllerindeki ülke tutkusunu, memleket sevdasını hizmet aşkıyla bastırarak hedef Hak rızası açıldılar dört bir yana; azimli, kararlı ve güvenle dopdolu olarak…”"Gözlerimi yummuş ümit meşcereliğimde çimlenen yarınki nesilleri seyrediyorum!”(M. Fethullah GÜLEN)Sonsuz Nur rehberlerini her gördüğümde, yaşı başı ne olursa olsun ayağa kalkıp ellerine sarılmak geliyor içimden. Çünkü her biri benim gözümde bir kahramandır. Neden? Anayı, atayı, sevgiliyi, sıcak yatakları, malı, mülkü, makamı geride bırakıp, arkalarına bakmadan haritada yerini bile bilmedikleri diyarlara gitmişler. Gittikleri her yerde ilim, irfan ocakları tüttürmüşler. Konuşturmak zor onları. Ama bu da benim işim… Anlatılması bir vefa borcu, dile getirilmesi çok zor olan bir destandan söz etmek istiyorum…İşte o gönül erlerinden dinlediğim bazı hatıralar…