Bir Nokta / Aylık Edebiyat Dergisi / Yıl:16 Temmuz 2017 Sayı:186

Ve Temmuz geliverdi. Hani şu diretken, direşken, yiğit, onurlu, cesur ve şehit tarlası temmuz. 15 Temmuz 2016 tarihi Temmuz ayını hayatımıza, anılarımıza kazıdı. “Yaz günü temmuzda sen terle ben sileyim” diyen yanık Kerkük türküsü Onbeş Temmuz akşam ve gecesinin içinde yanar oldu. O gece, bir “millet”in beşerî sınırlarını aşarak çağın egemenlerine karşı kahramanlığın hâlâ var olduğunun göstergesi ve unutulmaz belgesi oldu. Şu notları yazmıştım, aktarayım:Ve Temmuz geliverdi. Hani şu diretken, direşken, yiğit, onurlu, cesur ve şehit tarlası temmuz. 15 Temmuz 2016 tarihi Temmuz ayını hayatımıza, anılarımıza kazıdı. “Yaz günü temmuzda sen terle ben sileyim” diyen yanık Kerkük türküsü Onbeş Temmuz akşam ve gecesinin içinde yanar oldu. O gece, bir “millet”in beşerî sınırlarını aşarak çağın egemenlerine karşı kahramanlığın hâlâ var olduğunun göstergesi ve unutulmaz belgesi oldu. Şu notları yazmıştım, aktarayım:15 Temmuz 2016, küresel kötülük odaklarının önlerinde engel olarak gördükleri ülkemize bizden görünen ya da din diliyle söylersek “münafık”lar eliyle yaptığı bir kıyım hareketiydi. Bu kıyım kalkışması Anadolu’yu vatan yapan ruhunun dirilişine vesile oldu. Bu diriliş ise bağrından kıpkızıl bir kıyam goncası çıkardı. Yeryüzü genelinde böylesi bir kıyam da, ancak ve elbette, şehadeti sonsuz mutlu bir hayat olarak gören ve bunu tarih boyunca defalarca gösteren bir millete yakışırdı. O gece Türkiye sözcüğünün karşısına bir kez daha; kanla, canla, gözyaşı ve duayla “umut” sözcüğünü yazdık.Bir yıl geçti ve siyasal sonuçları vs. bir yana bırakıyorum, Onbeş Temmuz Destanı’nın yazılmış olmasının güzelliği gözlerimi kamaştırmayı sürdürüyor. Şimdilik bu kadarı yetiyor.Esenlikle