Kızıl Oda

Yıldızları silip süpüren, dağınık bir fırtına bulutu gibiydi. Bazen bir tanesi tekrar görünüyor, sonra yine kayboluyordu. Artık yaklaşan karanlığın korkusuyla delirmiş gibiydim ve kontrolümü yitirmiştim. Nefes nefese ve perişan bir halde bir mumdan diğerine koşuyor, yaklaşan acımasız şeye karşı çaresizce mücedele etmeye çalışıyordum.