Meğer Annem Haklıymış

- Seni doğuracağıma taş doğursaydım!- Senin çocukların da aynısını sana yapsın inşallah!- Hep babanın tarafını tut sen.- Benim günahım neydi de...- Bana anne deme!- Kanser ettiniz beni.- Kızdım mı adım kızdı oluyor!- Öleyim de kurtulun benden!- Gün yüzü göstermediniz bana.- Kime çektin sen bilmem ki?- Seni alan üç gün sonra geri getirir.- Yaptığın banaysa, öğrendiğin sana.- Sen dururken ben mi gideyim ekmek almaya?!- Seni dokuz ay karnımda taşıdım ben!- Sana da iyilik yaramıyor.- Doğru, ben kimim ki zaten?! Bu ve benzeri serzenişlere maruz kalmış... Kola almak için para istediğinde ne kolası karpuz var dolapta cevabını duymuş... Hava kararmadan evde olması gereken... Bereketi kaçıyor diye; misafire hazırlanan sıcak köftelerin, böreğin yanından kovulmuş... Aynısından evde var veyahut dönüşte alırız yalanlarıyla kandırılmış... “Babası şuna bir şey de” ile sarı kart gösterilmiş... Annesini ihmal etmiş, üzmüş Çocukların kitabı.