Şahitler

Suriyeli bir kadının seslenişi; ‘Konuşmak istemiyorum. Sesim, sözüm yok benim. Anlatacak şeyim yok. Sesimi duyan yok benim. Sesimi duysa da yapacakları bir şey yok. Geri verebilirler mi bana dokunulmamışlığımı? Geri verebilirler mi bana kirletilmemişliğimi? Geri verebilirler mi masumiyetimi? Hayallerimi... Eski hayatımı... Gördüklerimi silebilirler mi zihnimden? Duyduklarımı kulaklarımdan? İzleri bedenimden silebilirler mi? Yaşanmamış kılabilirler mi yaşadıklarımı? Yapamazlar. Kimse bir şey yapamaz. Anlatacak bir şeyim yok benim. Ne yapacaksınız beni dinleyip? Şükür mü edeceksiniz halinize? Başınıza bunlar gelmedi diye! Dinleyip şükredecek, yolunuza gidip unutacak mısınız? Anlatacak bir şeyim yok benim!’