Çakıl Taşları

henüz şiirimi yazamadımsen uzakların sisli görüntüsünde kıyılarımdaki çakıl taşlarının çoğalışlarını izlerken, bengözlerimin perdesini henüz aralayamadım cesaretim olmadı hiç o çakıl taşlarını bir bir suya atmaya ve harelerin içinde onların yok oluşlarına bakmaya sen, yine de hep kal sisli görüntülerde cesaretimi bekle, kıyılarımı gözetle belki bir gün tüm çakıl taşlarını atmış dönüşlerin gemilerini yakmış özgürce limanına demir atmış biri olarak geleceğim sana beni oradan hep özle özle ki izleyeyim seni sislerin içinde de olsan özle ki cesaretimi umutlarımla büyütebileyim kolay değil ki korkaklığın kıyısında çakıl taşlarının ağırlığıyla yaşamak ve her dalga vuruşlarında çaresizce ıslak çoğalışlarına bakmak şunu bil ki sevgili istediğin kadar isteyebilirim kaldığın kadar kalabilirim izlerinde benim de tek istediğim, onları bir bir suya atmak