Karanlığa
Leylâ I (Tayma’ya Saygıyla)
İşte yaşamımın sonuna geldim
Ben senin o gözlerinde hep eldim
Sevginle taşıp çağlayan seldim
Sen bana böyle ne yaptın be Leylâ?
Dağları aşsam, ırmakları geçsem
Yangınlarda yanıp kül olup bitsem
Olmadığın yerlerden kaçıp gitsem
Ben seni nasıl unuturum Leylâ?
Yürürüm sensiz ağlaya ağlaya
İçsem göz çeşmenden su kana kana
Sana olan bu aşkım için bana
Bana bir tek ömür yeter mi Leylâ?
Su yüzeyine çıkmak için çırpınıp dururken boğularak gitgide derine çekilenlerin, derine çekildikçe gözlerini, etrafını,ruhunu ve bütün benliğini saran karanlığa çökenlerin şiirleri.