Bir Kadının İç Çatışması
Şimdi size yazacaklarım içimdeki birikmişliğin dışavurumunu simgeleyecek. Aklınızı allak bullak edecek, bana göre hayatımı renkten renge büründüren duygu karmaşalarının tümünü her zerremde yaşadım. En dibi de gördüm, en zirveyi de…
Derin, aldı kalemi eline ve başladı ruhundan damlayan sözcükleri inci gibi sıraya dizmeye… Penceredeki yansımasına, uzun siyah saçlarına ve ilkbaharda yeşeren bozkır gibi olan yeşil gözlerindeki ışıltıya baktıktan sonra istemsizce gülümsedi ve ardından yazmaya devam etti.
Ruhumu bedenime katık edip düştüm yollara. Bedenimle gitsem de ruhumun çağırdığı ve kalmak istediği masalsı bir kentte buldum kendimi... Bütün alışılagelmişliklerden uzaklaşıp bambaşka yerlere gidesim vardı, “zihnimi terbiye edip her defasında yeniden başlamalıydım” diye söylenmek epeyce yormuştu beni. Aslında o değil de sanırım kendi kendimi daha çok yormuştum.
Siz hiç kendi gölgenizden bile uzaklaşmak istediniz mi?