Firak
Özgürlüğüne savrulan kar taneleri
değildi içimi üşüten… Gidilen her yol, atılan
her adım, sensizliğin farkındalığını
hissettiriyordu bana. Ne denli zor bilir misin
sevgilim? Sensiz, seni yaşamak… Dayanmak
bir hayli güç.
“Beni kendinle sınama” derdim, ama bu
kadarını da beklemezdim. Affet. Çıkıp gelsen
ansızın? Hiçbir şey yaşanmamış gibi.
“Arcan’ım” desen “Ben geldim”.
Hayali bile güzel olur mu imkansızlığın?
Son sözüm
Şu basit hayatımda tek bir insan, ismi
ile bu denli bağdaşan.
Aşk’ım, badem, güzelliğim; Gazelim.
Nokta…