Salkım Söğüt

Selam söyleyin yâreDeli rüzgârlaAhına bulanmış çağlayan sularlaGökyüzüne kanat çırpan kartalınGözüyleBörtü böcekleYaşam yüklenen yüreklerleAma benden bahsetmeyinÖzlemimden, sılamdan, biçâreliğimdenVe zindana dönen yüreğimdenO yâre selam söyleyinAşk ateşinin yaktığı bedenlerdenÇöllere düşmüş maşuklardan, vahalardanSerap gören gözlerden, yutkunanDervişten, mecalsiz pirdenAma bahsetmeyinViran olmuş şehirlerden, yaralanmışDostluklardan, heba olmuş ömürlerdenAçamayan goncadan veKüf tutan yüreğimdenSelam söyleyin o yâreMavi şehrin günlerinden,Asude küçelerindenTarih kokan sokaklarındanNefessiz kalan yarınlardan, Dicle’denFırat’tan, Evlibeden’den, Benusen’denZamansız akan yaşlardan, kumruların kurundanAma bahsetmeyinDebisini kaybetmiş iç dünyamdaBir umut diye bekleyişimiKefenlediğim hayallerimin içindeKüf tutan yüreğimden