Damlatan Musluğa Benzer Kıyametim

tanıdığım herkes oradaydıannem, babam, kardeşim, dedemler,sevdiklerim, eski sevdiklerim, arkadaşlarımhepsinin köşeleri vardıkare ve dikdörtgen çıkıntıları, terlemiş bozuk paraya benzeyen yüzlerihiçbirinin gözünün teki diğerinin yanında değildiya daha aşağıda ya daha yukarıdatenleri, delik deşik sanayide eskimiş sünger gibiağızları sağda solda küçük dipsiz delik ve içi renksizdiüstelik damlıyorlardıpas ve yanık kaşar peyniri karışımı bir kokuyla bir garipliksonra kardeşim, annemin elinde tuttuğu pastayakafasını gömdü ve annem elindeki yanık mumukardeşimin kafasına koydu ve hepsi bir anda bağırdılar“her şeyden tiksinme raddesine hoş geldin!”sadece bir defa sonra herkes bir yerlere dağıldıbilgisayarda boş bir sayfa açıphiçbir şey düşünmemeye çalıştımyanıma biri dikildi, onu fark edene kadar devam etmiştimküçük bir çocuk, albümlerden tanıdığım kadarıylaküçük benona döndümve bana dedi ki:yeni bir istek için elde bulunanların kaybolması mı gerekir?