Derdim

Zamana dönüşen mekânKum taneleri gibi aktıRuh penceresinin penceresindenAcıdı gözlerAcıyan gözlerden tuzlu taneler,Ruhlarda kristal izler bırakarak düştüÇıplak ruh, kristal elbiseyleSüslenince, bir meleğe benzedi.Anlamadığını göremeyenlerGöremediler ondaki süsüMeraklısı değildi o daBakırcılar çarşısında gezdirmeyeKristali.Ama bir düşünce çimdikliyordu zihniniApollon niye kör bıraktı insanlarıVe nerede diğer tanrılar?Bacakları çıplak olanlar öldüBiliyordu…Ve biliyordu…Hades'in bekçi köpekleri değil korkanlarŞimdi korkanlar tanrılar, köpeklerden.Ey, tanrı ve tanrıça duyguların sahipleri!Neden dudaklarınıza bekçi köpeklerBırakılmış gibiNeden haykıramıyorsunuz içinizdekileri?Yoksa…Yetiyor mu artık size,Mekâna dönüşen zaman?