Biçare Duygular

Gökay ve Efsun, çocukluklarını ve gençliklerinin bir kısmını Beykoz’daki büyük bir çocuk yetiştirme yurdunda geçirdiler. Yurdun müdürü çok katı bir adam olduğu için o güne yani on altı yaşına gelene kadar hiç karşılaşmamışlardı. Çünkü yurttan çıkmak ve kızlarla erkeklerin bir araya gelmesi yasaktı. 1975’te Efsun üç, Gökay dört yaşındayken getirilmişlerdi yurda. Gökay sessiz, sakin, kendi halinde bir çocuktu. Efsun’un da çok bir farkı yoktu, genellikle eline kalem kâğıt alır, bir şeyler çizerdi. Lâkin biraz da deli doluydu. Hiçbir kurala uymaz, yurdun yaklaşık üç yüz metre yanındaki uçuruma gider, manzarayı izleyip not defterine bir şeyler karalardı. Yine o günlerden bir gün yurttan kaçıp uçuruma gittiğinde orada birinin oturduğunu gördü.