Zaman Mevsimi

BurasıAğları susuz kıyılarda yırtılmışMutsuzluktan sendeleyenlerinYürürken ceplerindeYaşayamadıkları ömrünSararmış, kırışmışMahcupluk listesi düşenlerinEmeklerinin haneleri yerineHesap defterlerinde ıslak alınlarıyla bekleyenlerinHer gün aynı kostüm provasında olupÜzerlerinde ömürleri gibiYoksulluk olanlarınAlın çizgilerinden kimsesizlik sızanlarınMahallesidir.Umut denilen misinaya yürekleri takılmışlarınBeyaz yakalı piranalara atılmışlarınÖlü kusan topraklarınSarı tabut olmuş maviliklerinMermer burunlu kuşların yuvasıdırAynı dili konuşamamışlarınAyrı dilde aynı sesle aynı gözyaşlarıylaÖlmüşlerin mahallesidir.Çileyi demleyip içenlerinKalbura dönmüş şehirlerdeCanları sızanlarınBir annenin evladına olan hasretininÇırpındıkça yüzü kandan duvara çarpan hasretiBir bedenden varsa kalmış bir parça etineHasret gözlerininAdıdır zaman mahallesi.Belki turuncudur gökyüzüKar siyahtırPapatyalar hiç olmadıNefes sineye saplanmış hançerAlfabeler aşkın dili değilSevgi var mı, varsa yazılı kuralları nedirDiyenlerinBir geminin paslanışı gibiSızım sızım ölenlerin mahallesidirZaman mahallesi.Burası zaman mahallesiÖmürlerin kimvurduya gittiğiSenelerin hangi suçtan, kaç ahtanGeçmişte hüküm giydiğiBilinmeyenKarganın insanı gömmeyi öğrendiğiÖmürleri dizinde sallaya sallayaİnsanoğlunu büyütenMahalledirZaman mahallesi.