Üstesinden Gelemedim

Birkaç defa ölmüş birisi olarak, en can alıcı şekilde Şişhane metrosunun önünde öldüm. Müthiş bir acı çektim, o yüzden ömrüm boyunca unutmayacağım. Öyle güzel öldüm ki, yeryüzünün tüm acılarını güle oynaya vücuduma, bol gülücüklerle zerk ettiler. Fevkalade hayallerimin bir paket sigara kutusuna sığdığı, o muazzam geceye ne methiyeler düzsem az kalır. Bir an için tüm dünya sustu ve benim sesim yükseldi, bunlara ilaveten çırılçıplak kaldım. Müthiş bir utanç duyuyor ve şiddetle muhtemel kanıyordu tüm vücudum. Yüzümde ki gülümsemenin, ruhuma nasıl kazındığına dair hiçbir canlının fikriyatı olamaz. Tüm doğa olayları kalbimin çevresinde infilak ederken, göğsümü pis bir çingene, yok pahasına çelikten bir gürz ile parçalara ayırıyordu. Hiç bir sorun yoktu, kırılan parçaların yere düşmesinde, amma velakin beni orada öldüren şey, geri dönülemeyecek bir geceye ettiğim şahitlikti. Dehşet'ül muazzamdı bu olanlar, çok nadir canlının tadacağı muktedir ıstırap. İçin için, içim içim çaresizliğim havuzunda yüzerken, boğularak ölmenin mutluluğuna erişiyordum. Kalktım bir sigara daha sarıverdim, günlerdir düzgün lokma girmemiş laçka ağzımın kenarına. İlk nefeste, doldurdum ciğerim kadarını, ikincisinde ciğerimi kaybettim. Güneş doğana dek çıt çıkarmadım.