Garb

Küçük ışık taneleri gibi akıyor insanlar,Şehirden şehirlere.Gün batımı kadar dolduruyorsun içimi.Sözler yazıyı takip eder,Sesler ahengi.Güzel kokulu bahçelerden birisin.Ardın sıra koşuyor sözlerim.Sesimin yetmediği mesafelere.Sıralı tepeler karanlığa boğuluyor,Gökyüzünde harelenmiş koşuşmalar.İnsanlar şehir şehir akıyorlar,Aradıklarının peşlerinden.Sesim ateşine dalıyor.Ateşini aralayıp ilişiyor sana.Siliniyoruz sahneden,Siliniyoruz zamanla,Ve zaman devam ediyor silmeye.Tenine tenimi yazıyorum ısrarla.