Hiçliğe Doğru 1

Bilmem nideyim şu gurbet ilindeGâh savrulup ‘hiçliğe’ giden benimNe gezer gül gibi yârin elindeYarden beslenen har-u diken benimYârimin bağına uğradım bir günYaban ot gibi orda biten benimGelse de ansızın o bağdan sürgünFersah fersah o yöne tüten benimBastığın toprağa kurban olduğumTut bendeni gün be gün yiten benimUğrunda meğer gül gibi solduğumŞu harabe mesken, bu beden benim