Yalnızlıklar Komedyası

Keşke dalgın olabilseydim düşüncelerim kederlerimden kopardı, der Çürümenin Kitabı’nda Cioran. Bu dert yanışı boşuna da değildir zira varoluşun anlamını ha bire kurcalayan ve bu durumu filozoflukla dervişlik arasında bir yere konumlandıranların en çok aradığı şeydir dalgınlık. Elinizde tuttuğunuz eserin başkahramanı olan Kemal, işte tam da bundan mahrumdur. Aradığı şeyi o kadar uzun süre aramıştır ki bulmaya vakit bulamamıştır. O; esprili üslubunun, ironik tutumunun, alaycı hâlinin, müstehzi ve nüktedan duruşunun arkasına baş ağrılarını ve gözyaşlarını saklayan, benzerlerine Yeraltından Notlar, Dönüşüm, Körleşme, Godot’yu Beklerken, Bir Delinin Hatıra Defteri, Aylak Adam, Kâtip Bartleby, Tutunamayanlar, Tehlikeli Oyunlar ve daha nicesinde rastladığımız kocaman bir böcektir. Her böcek gibi nerede görülürse kapı dışarı edilmek istenmesine karşılık bir anti kahraman olan Kemal, daha fazla susamamış ve elinizde tuttuğunuz bu kitap vesilesiyle “Ben buradayım ey okuyucu!” deme gücünü kendisinde bulmuştur. Buyurun efendim.