Gece Gün

Gece ve gün birbirini takip eder ancak iki kez kavuşur. Gece ılık başlar, kararır, iyice soğur. Yaşayamazsın sanırsın artık. Tam o ânda gün patlar gibi ışır, gece ile gün karışır. Bilinmeyen renkler görülür. Hava ısınır, iyice ışır. Sonra sıcak bunaltmaya başlar, gün altında durulmaz bir hâl alır, kaçmaya çalışırsın. Sıcak havada asılı kalır ama ışık yavaşça solmaya başlar. Sıcak yaktı, diye güne kızdığına pişmân olursun o kaybolurken. Gece, yavaşça pırıltılarını saçar göğe. Gün, usulca ona sokulur. Gecenin ışıkları usulca dökülür. Sadece iki kez kavuşmak için ikisi de bekler, sıcağına, soğuğuna alışır ikisi de yıldızlar için, sıcak ışığı için.