Hususi Hayat

NEDEN 46? Doğumla başlayıp ölümle biten 46 akrostişle hayatı anlamaya, anlatmaya çalışan bu kitap başta, “Yaş otuz beş! Yolun yarısı eder. / Dante gibi ortasındayız ömrün…” deyip erken yaşta aramızdan ayrılan, beni şiirle, edebiyatla tanıştıran bu dizelerin sahibi Cahit Sıtkı Tarancı’ya (46), onun nezdinde Ümit Yaşar Oğuzcan’a (58), Özdemir Asaf’a (57), yakın bir za-manda kaybettiğimiz Küçük İskender’e (55), Metin Altıok’a (53), Sait Faik Abasıyanık’a (47), Cahit Zarifoğlu’na (46), Ziya Osman Saba’ya (46), Sabahattin Ali’ye (41), Didem Madak’a (41), Soysal Ekinci’ye (40), Orhan Veli Kanık’a (36), Nilgün Marmara’ya (29), İlhami Çiçek’e (29), Arkadaş Zekai Özger’e (25), Kaan İnce’ye (22), hemşehrilerim Muzaffer Tayyip Uslu’yla (24) Rüştü Onur’a (22) ve ismini sayamadığım “vaktinden evvel solmuş tüm çiçeklere” ithaf edilmiştir. Ve ne yazık ki 46, yaşanmamış, okunmamış, yazılmamış onca şeye rağmen ben yaşlardayken hayata gözlerini yummuş hemşehrilerimin ömürleri toplamı ve okuduğum ilk şairin öldüğü yaştır.