Uyanış

Reşid Özgür, dünyaya gelmiş küçük bir solucandı. Küçük bedeni şefkat ve iyilikle doluydu. Çevresine hep merhametle bakar, herkese iyilik yapmak isterdi. Bir gün toprak üzerinde gezerken insanları gördü. Onların ne kadar iyi, anlayışlı, yardımsever olduklarına şahit oldu. Sonra insan olmaya karar verdi. İnsan olup daha çok iyilik daha çok yardım yapmak istiyordu. Peki insanlar Reşid Özgür’ün düşündüğü kadar iyiler miydi? Gerçekten de çevresindeki canlıları anlayışla mı karşılıyorlardı?