Yakut

Ohrid’li kuyumcu ustası Yorgo’nun himayesindeki Tarık ile Üsküdar’da cerrahlık yapan Küpeli Saliha’nın manevi kızı Eleni’nin İstanbul’da kesişen hayatları, yakut bir kolye ile bambaşka bir yola evrilir. Bir yandan geçmişleriyle yüzleşirken bir yandan da Sarı Saltuk, Sveti Naum ve Mahmut Hüdayi gibi dinamiklerin etkisiyle güçlü bir gelecek kurmaya çalışan bu iki gencin yaşam serüvenleri, bir yönüyle de 17. yüzyıl Osmanlı toplumsal yaşamına projeksiyon tutmaktadır. Evliya Çelebi, Seyahatname’sinde Ohrid’i ziyaret ettiğinde konaklarında misafir olduğu Ohrizade ailesinin sofrasının zenginliğini, sofrada bulunan 26 farklı çeşit hoşaf üzerinden anlatır. Geçmişi 15. yüzyıla dayanan bu aile, Tarık ile Eleni’nin bir diğer kesişim noktasıdır.Romalıların yaptığı ve Osmanlının geliştirerek “Sol Kol Yolu” adını verdiği Via Egnatia; Ohrid ile İstanbul’u, Tarık ile Eleni’yi birleştirirken aslında geçmiş ile geleceği, eski ile yeniyi ve en önemlisi de ben ve “ötekini” değil “bizi” birleştirir.