İhtiyar: Kalbin Yok mu Senin?

“Aramızdaki bu sevginin aynı kalbi taşıyor olduğumuzdan kaynaklandığına inanıyordum o zamanlar...Bana, kendi kalbinin benim göğsümde attığını söylerdi babam. Benim canım acıdığında onunkinin daha fazla acıdığını, ben korktuğumda kendinin daha fazla korktuğunu, ben sevindiğimde, mutlu olduğumda daha fazla mutlu olduğunu söylerdi bana. Bunun nasıl olduğunu sorduğumda ise kuzenim ile olan fotoğrafımızı hatırlatıp, beni hastaneden aldığında bedenim ve hâliyle kalbimin çok küçük olduğunu, daha çabuk büyüyebilmem için bana kalbinin büyük kısmını verdiğini söylemişti.“Kalbin Yok mu Senin?” diye sormuştum ona.Hayır demişti bana. Bu öyle bir şey değil.Bende bana yetecek kadar var. Önemli olan sensin. Ben, bende kalanla idare ederim, kocaman adamım...” Tufan Tanyel, beşinci romanı "İhtiyar: Kalbin Yok mu Senin? ile KDY'de!