Son Sahne

İçim yanıyor dostlar. Şu düşünceler ömrümü tüketiyor. Gerçekleri saklayıp tozpembe gösteriyorlar dünyayı. Acınası hayatlarımızda bir gram mutluluk arayışında kayboluyoruz karanlıkta. Kelimeler aydınlığımız oluyor bizim. Tek ortak derdimizi aşk gösteriyorlar. Kimse kimseyle oturup konuşmuyor. Hâl hatır sormuyor kimse. Herkes çıkar peşinde koşturuyor. Yoruldukları zaman oturacakları temiz kalp arayıp da bulamıyor. Sorunumuz bu bizim, kimse kimseyle geçinemiyor. Şiirler bu yüzden önemli hayatımızda. Akla karayı ayırt etmede kullanmak için okunmalı. Sanat birçok pis düşünceyi değiştirebilir. İnsanların hayatlarına dokunabilir. Bir kelime okunduktan sonra anlamı hayatına yön verebilir. Güzel kelimeler ile her şey açıklanamayabilir. Tek derdimiz aşk değil bizim.