Mevsimlere Say

Neden şiir? Şiir; hasrettir, özlemdir, vuslattır. Şiir, var olmanın adıdır. Varlığını yaşatmaya çalışırken sessizce yok olmaktır. Belki de kavuşamamanın adıdır. Kavuşan kim, kavuşulan kim demenin, adı konmamış duyguların tarifidir şiir. Belki de hayal âleminde duygular arası geçiştir, kelimelerin birbiriyle raks etmesidir şiir. Tam da burada başladı benim şiir ile tanışıklığım. Kimseye anlatmadan “Acaba ne derler?” demeden, kalem ile en sevdiğini buluşturdum: Ak kâğıdı. Ne söylediysem yazdı beni kırmadan, incitmeden; eksik olmuş, fazla olmuş demeden. Sessiz sedasız âdeta nakış işler gibi… Aslında ben, kalemin ve kâğıdın aşkını sevdim, “âşık olmayı değil de aşkı sevdim” bir daha da bırakmak istemedim. Kolay vazgeçilecek bir durum da değil, bu aşk. Fikrimce herkesin yazacağı birkaç satır hasreti, özlemi, birikmişliği vardır. Yazmak isteyip de yazamayanlara, uzaktan sevenlere, aşkın en yalın hâline gelsin…