Ruh-u Revan

Âdem ana rahmine düştüğünde açtı gözleriniYa felaket olacaktı, ya da diriliş.Dilini adalet için döndürebilmekElini hak için kaldırabilmekEvreni karış karış edip ruhdaşını bulabilmekGüzelliklerin karşısında onurluca diz çökebilmekVe dahi; bir şeytan edasıyla, topraktan varolduğunu unutup, kardeşine çamur atan fanilerinönünde durabilmek için,Âdem dirilmeyi seçti.En nihayetinde felaketi seçip bir köşede ölümübeklemedi.(…)Ha, sorarlarsa bana, cephelerdeki ahval nedir?Yekpare ayaktayız derim.Şaşırıp da derseler, silahlarınız nerededir?Yüreklerimiz yetmez mi ki derim.