Bir Küçük Zevk
Leyla, bütün bir hayatı boyunca her şeyi kuşlara
yem verir gibi yaşadı. Küçük adımlarla yürüdü,
aniden kafasını çevirip hiç etrafına bakmadı, hep
küçük baktı, lokmaları ağzına küçük küçük bölüp
attı, hiç bir ekmeğin kenarını kocaman ısırmadı, iç çekişleri de küçüktü, sızlanmaları da, sevgisi de, acısı da. Hayatında “tek bir kez” büyük oldu, herkesi, her şeyi karşısına aldı, orada da eline yüzüne bulaştırdı hayatını, ondan sonra yine hep küçük, küçük, küçük.