Hatırla

Hayatta olduğunu tanımlayacak biyolojik delillerden başka bir şey yoktu. Bir ailesi, arkadaşı, severek yaptığı bir işi, hobileri, sevdikleri, nefret ettikleri, bir kimliği hatta bir ismi bile yoktu. Onu tanıyan, bilen herkes o ilk yakalandığı ve uzman birimine alındığı gün zaten onu kaybettikleri için üzülmeye, ağlamaya başlamış hatta belki de yasını bile tutmuşlardı. O binada ölmüş olması neyi değiştirirdi, benim yerimde onun en çok sevdiği kişi dahi olsa o, yine de aynı şeyleri yapmaktan vazgeçmeyecekti. Bir dakika öncesinde canıma kasteden birini affetmiş olan ben mi, acımasızca düşünüyordum?