Cinayetin İki Yüzü

Beklediği an gelip çatmıştı fakat göz kapakları verdiği sözden cayacak gibi değildi. Olduğu yerde hareketsizce bekliyor, seslerin geldiği yöne doğru kendini çevirmeye çalışıyordu. Sesler yaklaştıkça, burnuna bir koku gelmeye başladı. Aşina olduğu fakat içine çektiği anda insanın genzini yakan cinsten keskin bir kan kokusuydu bu. Artık nefes alıp verişini dahi duyacak kadar yakınındaydı. Gözleri, dudakları, açılmamak üzere kapanmıştı. Sesler kesildi. Hemen yanı başında kısık kısık nefes alıp veriyordu. Koku midesini altüst etmişti. Ellerini kaldırıp küçük yüzünü avuçlarına almak, teninin sıcaklığını hissetmek istiyordu. Senelerdir duymak istediği belki de tek kelimenin, dudaklarından dökülmesini diliyordu her şeyden çok. “BABA”