Rüzgarın Kanatlarındaki Zaman

Eksik düşün beni, o sevincin köprüsündenAktığım ırmak kadarımAkarım taşları parlatıpAkar ve titrerim gövdemi bırakıpUnutun beni öğle sıcağındaO söğüdün altındaEğeyim dallarımı suyun kalbineGölgelensin mevsimlerden yazSonra çıkıp gelirimYağarım her hain unutuşun peşindenSokaklar bulduğum gibidir.Kırgın ezgimle yağarımYağarım da yağarım gönlümü bağlayıpBilirim yağan bu yağmur Brest’te yağan yağmurdur“Rüzgârın Kanatlarındaki Zaman” yaklaşık 30 yıldır yaşamak ile şiir arasında kurduğum iç içeliğin neticesidir. Şiire olan sevgisini ve ciddiyetini kaybetmeyen bir çevrem oldu. Bu çevre içinde yaşamanın getirdiği bilinç aslında her insanın bir şiir olduğu bilgisinin altını çiziyordu. Kendi insan oluş serüvenimi not tutmaya çalıştım diyebilirim. Bu serüven veya oluş tamamlanmasa da şiir ruhum ve varoluşum için bir ecza oldu. Bir kişinin işine yaramasını ümit ederek bu şiirleri yayınlıyorum. Rastgele.