Zenabir

“Meydan-ı Sühânda bir Zenâbîr”“Önce söz vardı”daki “söz” öyküdür. Önce öykü vardı.Belki söylence belki kelam’dı söz. Önce söylence vardı...Söylenceyi, öyküyü taşıyan sözdür.Söz insanı, uygarlığı, kültürü; söz insani olan her şeyi taşır....Ortaoyunu ustaları ortaoyununda yapılan işe meydan-ı sühan derlermiş.Sözü meydana çıkartmak yani...Aynı zamanda söz meydanı da demektir ve ortaoyununun oynandığı alandır.Bir meydan-ı sühanda meydan-ı sühandır işimiz desek ne güzel olur değil mi?Söz meydanında sözü meydana çıkarmaktır işimiz...“Zenâbîr” Aristophanes’in “Eşek Arıları” oyununun yapısından hareketle, onun ortaoyunu üslubu içinde yeniden, serbest bir biçimde, özgün, yerinde ve bugünden, yazarca ve yönetmence katkılarla meydana gelmiş bir oyundur.