Gülüşün Düştü

düşer yollara gecenin içinden gidişlerimkaçak gülüşüme saklıyorum seni ardımda ellerinin küsen sıcağıpencerendeki mahzun bakışına dalıyorum yinezımpara kâğıtları elindesiliyorsun kalın çizgilerimilaciverde kesiyor geceöfke alıyor sabahımyaralı gidişlerinden alıyorum sesinikalkıyorum yerimdenincinmişsindünya böyleen yakın gittiğin yerden dönersinen yakın bildiğinden uzakiçine düştüğün kedere gülersinbir elin kalbime giderdiğeri içinin sızısınakalsın bu dört duvar arasındaki bakışım sanaelime tutuşturduğun sevimlilik kaç kişilikdüşüp parçalansın gördüğüm bu tükenmişlikgitsem giderimeline aldığın vicdanına sesimdur desinbeyaz donlu bir adam geçirmiş urganı boynunakaranlıkta farların aydınlattığı zamanasen kendine yanarsın o içine aldığı evlat acısınaen usturuplu küfürdür söylediği meydana