İçimdeki Kuşları Vurdular

Dizeler kanatlandı içimden, kuşların özgürlüğünden bir pay alıp şiirler yazıldı ve Cümlelerin gökyüzünde uçtular. O vakit Hisler vuruldu, kuşların kanadına takılmış bir ben uyandı... içimdeki kuşları vurdular çocuk da değilim artık! eteklerimde takılı kaldı uçurtmalar çocukluğum ağladı ardımdan ben ağlamadım ellerimden uçtu gitti gökyüzü ne artık ruhumda gökkuşağı tenimde kurumuş gül kokusu çocuk da değilim artık! oysa biraz daha kalsam seninle – büyüyecektim kuşlar uzak kalmışlığım kimse yakınım olamadı daha benim.