Gurbet Kuşu / Şiir

İnsan bu! Kuş misali; bir gün orada, bir gün burada…Eminim bu sözü çokça duymuşsunuzdur büyüklerinizden.Yeri ve zamanı geldikçe terennüm edilirdi dillerde…Evet, insan kuş misali… Kimi ekmek peşinde, kimi okumakiçin, kimi hayal ettiği daha iyi bir hayat için, elinde birbavulla düşer gurbet yoluna.Ve çıkar gelir de gurbet eline; her vakit yüreğinde bir kuşçırpınır durur memleket hasretiyle…Varır dikenli tellere konar o gönül kuşu. Ne ötedeki vatanınauçabilir, ne berideki gurbetinde durabilir.Esasen insanoğlu, sıladan dokuz aylık bir yolculukla çıkıpgeldiği dünya denen gurbet şehrinde, vadesi dolana kadargurbetçi ve bir ömürlük misafir değil midir dünya denenhanede? Öyledir elbet…Elinizde tuttuğunuz kitap, kırk beş yıldır sürmekte olangurbetçiliğin; memleket özleminin, ana, baba, gardaşözleminin vücut bulmuş halidir.Şairimiz şiirlerinde kâh özlemi, kâh sevdayı, kâh ise Hakaşkını işlemiş nakış nakış…Okuduğunuz her şiirde kendinizden bir şeyler bulacağınızainanıyorum.                       Adem YAZAR