Çeşminil

“Ben sana aşık oldum. Hiçbir şey söyleme. Konuşursan her şey mahvolacak.”“Ben seninle ağlaşmak, ağlaşırken öpüşmek, öpüşürken gülüşmek, gülüşürken de bakışmak istiyorum deyişin aklımda. Bana öyle bir sevgi sundun ki kimsenin sevgisiyle yetinemedim. Artık her şeyimi biliyosun.İç dünyamı,duygularımı, düşüncelerimi, geçmişimi, geleceğimi...”Çizdiği resimin uzağında seyreden yaşamında sevgisine karşılık bulamamasıyla yörüngesinden çıkan bir erkek. Diğer tarafta, gördüğü sevgiyle içindeki kavramı çöken, farkındalığı artan, iç dünyasıyla yüzleşen ve içi deşildikçe kendi denizinde yüzemeyen genç bir kadın.Dengesiz, inişi çıkışı bol bu ilişki her iki tarafa zarar verirken aynı zamanda onları eğitir. Bireylerin kabullenmekte zorlandıkları gerçeklerle çarpışmaları sonucu sarmal olan iletişimsizlik; sıcak sohbetlerin, çirkin kavgaların, aşağılanmaların, ölüm tehditlerinin, hayallerin, sevgi gösterilerinin odağında serpilip çıkamaza dayanır.Bozulan oyunlardan ve tersyüz olan iki ruhtan yansıyan ise hohlanmamış aynadır.