Bir Otel Odası

´Yaprak´ın da gözlerinden yaşlar süzülmeye başlamıştı. Devran´ı bu halde görmeye dayanamıyordu. Sandalyesinden kalkıp, Devran´ın yayına oturdu. Saçlarına dokundu, başını omuzuna yaslayıp, içinde kanayan ne varsa dindirmek istedi. Devran için yalnızlık artık elle tutulabilir bir şeydi. Yaptığı hiçbir şey yüzünden affedilmeyeceğini anlamıştı...´