Adı Geçmeyen Yokluğun Kanaması

Yol seslenince adama teneffüse çıkar çarşı pazarBavullar gelir oturur zamanın ortasınaSonra bitiremediğin cümleleri dizersinSonra savrulduğun hayatı, memuriyetiniCebine doldurduğun toprağı sonraİyi dileklerini.Ayakları kaşınır yol adama sesleninceParmağını ıslatmadan, el kaldırmadanGeriye doğru saymaya başlar yolGeçip gitmeyen öksürüğün ertelenirBir baykuş bir gece vakti ürkütmez seniÇünkü yol müstakil bahçeli bir yol olurBahçenin içinde bir kiler, kilerin içinde bir duvarDuvarın içinde bir leke.