Göl

önce geceyi, sonra beni soy üzerinden!ten harami sıcağı, gülüşün tomurcuksav başından kendini, lut’u unut!güzel adamları var çıkmaz sokaklarınçıkmaz sokakların insanları karanlıkta göz kırpma bana, görememsıcağına bağlıyorum ağzını akıntıların tenini, tenimle giydireyim, utanmaiki dilin bir insan ettiği yerdeyizsöndür sihirli lambasını alaaddin’in en utandığımız yerlerimizlebütünleşiriz kalabalığı sağaltarak