İçimdeki Marilyn

“Kalarak gitmeler vardır bu hikâyede…” Evet, bazen doğrularından bıkıyor insan… Benim gibi… En çok yanlışını seviyor insan. Benim seni sevdiğim gibi… Ya da yanlış adlandırılan doğrularını. Bizim gibi… Bazen çok üşüyor insan, sarılıyor aklındakine… Yoruluyor yaşamaktan, umutları katlediyor! Bazen susuyor insan, acı veriyor konuşmak… İtiraf edemediği sevgisinden vazgeçiyor çevrenin "doğruluk" teorisine uyup ... Bazen insan olmayı çok özlüyor insan ...