Heves

Kalbin beyin ile olan savaşında mühimat az,düşman çoktu...Senin adını inlerken ruhum; dizginleyebilir misin içimde dörtnala koşan vahşi atları? Asıl iplerime!” Kaderinin uzun parmak aralıklarından fırsat bulup, tam da düzlüğe çıktığını düşünen Pilot Utkan Tunaboylu koşarak uzaklaşması gereken bir kadına vurulmuştu. Hayatın bu son tokadı onu yerden yere vururken; kaçtığı bu istikametin yanlış olduğunun çok sonra farkına varacaktı. “Yeni mahsullere yer açılsın diye dalımdan koparılmıştım. Sebebi olmalıydı dalımdan ayrılışımın, sana kavuşmalıydım.” Maratona erken başlayıp yolu yarılamadan nefessiz kalmış bir savaşçıydı, kurtuluş olarak gördüğü küçük dairesi kendisine cehennem olacaktı. Genç balerin Pare Heves Kahveci tıpkı yaralanan ayak parmak uçları gibi hayatını da saklayacaktı