Kış ve Sapa

şafağa kadar bekleyeceğim bir sorunun ardında düşerek neden çağın dışında  durur hastane duvarlarının boyası bir haftadır bu soruyu çoğaltarak pansuman yapıyorum zihnime tentürdiyot sakinleştirici ve  bilmediğim  bir teşhis yazıyorlar reçeteme bir tay oluyorum kendi bozkırımda koşuyorum gökyüzü açılsın dağılsın kara bulutlarkalksın kara dallarından kara kuşlar İçimizi daha da içle birleştiren ağır bir yazgıyla… Ölümden arta kalan yaşamın büyük soğuğuyla konuşuyor Akça “bir dal gücenip kırıldı buna çok sonra”